Wydarzenia w komunikacji

* * *

Temat pętli autobusowej "Śródmiejska" przy ulicy Borysza opracowałem na podstawie materiałów znajdujących się w archiwum Tramwajów Szczecińskich, sygnatura akt 35/149, BE-30, TI-2210 z 1979 i 1987 roku.

* * *

Pętla autobusowa Borysza

Projekt budowy pętli autobusowej "Śródmiejska"w rejonie ulicy Borysza na zlecenie TK-2983/78 WPKM Szczecin wykonał inżynier K. Piątek z Biura Projektów Budownictwa Komunalnego ze Szczecina z ulicy Dworcowej.

Wydana decyzja na realizację tego projektu /11 listopada 1979 roku/ była tymczasowa z powodu przeznaczenia tego terenu w planie zagospodarowania w rejonie ulic Mariana Buczka /Piłsudskiego/ Borysza na budowę centrum usługowego.

Pętlę autobusową "Śródmiejska" usytuowana między ulicami Mariana Buczka, Borysza, Matejki. W początkowym okresie wjazd i wyjazd z pętli odbywałby się przez ulicę Matejki. Po modernizacji ulicy Matejki wjazd na pętlę pozostałby bez zmian natomiast wjazd odbywałby się przez ulicę Mariana Buczka w kierunki placu Rodła. Projekt obejmował również budowę oświetlenia ulicznego, telekomunikacji, nagłośnienia placu, sygnalizację odjazdową oraz podświetlenie znaków drogowych. Projektowano również budowę kanalizy postawienie śmietnika i wc.

W związku z tymczasowością pętli nawierzchnie placu projektowano wykonać z płyt żelbetowych o wymiarach 3x1,5 metra na 15 cm podsypce piaskowej. Na samej pętli i stanowiskach postojowych ułożona zostałaby kostka kamienna.

Projekt pętli został opracowany w trzech wariantach. We wszystkich wariantach przyjęto, że wyjazd odbywałby się od strony ulicy Matejki, natomiast wjazd przez Mariana Buczka i plac Rodła do ulicy Malczewskiego. W pierwszym i drugim wariancie istniała możliwość zawracania i wyjazdu z pętli także przez ulicę Matejki, co byłoby możliwe po modernizacji ulicy Matejki. W każdym z wariantów przewidywano budowę po 3 perony o długości 20 metrów i szerokości 3 metrów oraz po 3 stanowiska odstawcze. Natomiast wariant 3 pętli projektowano jako przejazdowy bez możliwości zawracania.

Najbardziej korzystny byłby wariant 1, w którym w maksymalnym stopniu zostałby wykorzystany teren zarezerwowany na pętlę. Protokółem z czerwca 1979 roku przyjęto do realizacji wariant 1 z uwagami:
• poszerzenia wjazdu od ulicy Borysza i innymi ważnymi korektami dla funkcjonowania pętli.

Pętla miałaby 2 wiaty przystankowe przelotowe typu "warszawskiego". Koszty budowy wg cen z 1978 roku wyniosłyby 4.414 tysięcy złotych. Pętla ta nigdy nie powstała. Nie znalazłem informacji o jej budowie.

W związku z koniecznością likwidacji pętli w rejonie placu Hołdu Pruskiego na wysokości kościoła pod wezwaniem Piotra i Pawła, zaistniała konieczność wybudowania pętli w rejonie śródmieścia. Pętlę usytuowano przy ulicy Matejki i Mariana Buczka /Piłsudskiego/ prace rozpoczęto w 1988 roku.

Inwestorem był ówczesny PEDiM. Na placu stała tymczasowa dyspozytornia MZK, którą usunięto w 1992 roku w celu udostępnienia terenu pod budowę hotelu "Radisson". Dyspozytornia stała została umieszczona w budynku ZUS-u po wybudowaniu zespołu budynków "PAZIM".

Projekt pętli autobusowej w rejonie ulicy Matejki wykonał pan mgr inż. R. Stemczyk z Biura Projektów Budownictwa Komunalnego ze Szczecina w październiku 1987 roku zlecenie TK/5541/86/3. Wykonanie projektu budowy pętli został powiązany z przebudową placu Hołdu Pruskiego i ulicy Matejki. Projekt obejmował roboty drogowe związane z budową pętli tj. budowę zatok autobusowych, peronów i chodnika wzdłuż zatok od ulicy Matejki do wyjazdu do Hoteli "Neptun".

Prace polegały na usunięciu kolizyjnego drzewostanu, oczyszczenie terenu, wykonanie robót ziemnych /korytowanie/ wzdłuż krawężnika w pasie budowy oraz wykonanie konstrukcji jezdni i chodników. Przystanki miały zapewnić miejsce dla 4 autobusów przegubowych oraz 2 autobusów solowych.

6 września 1988 roku oddano do użytku pętlę autobusową i dyspozytornię liniową wraz z zapleczem socjalnym na ulicy M. Buczka (obecnie Piłsudskiego) przed placem Rodła. Koszt budowy całości wyniósł 21 mln zł i został pokryty ze środków Wojewódzkiej Dyrekcji Inwestycji. Załoga uzyskała pełne zaplecze socjalne, pasażerowie lepsze warunki oczekiwania pod dwiema poczekalniami.

Trasa linii 101 i 107 została skrócona o 600 metrów obiegu co spowodowało zmniejszenie kosztów eksploatacji na tych liniach o 5 mln zł rocznie. Równocześnie trwała wymiana tymczasowych dyspozytorni liniowych mieszczących się w ciasnych kioskach "Ruchu" lub "Toto" na kontenery. Wymieniano je na pętlach "Kaliny", "Nabrzeże Ewa", "Os. Słonecznym". Do końca roku wymieniono również na pętlach "Szczawiowa", "Wiosny Ludów", "Karola Miarki" oraz dyspozytornia "Basen Górniczy".

* * *