![]() |
|
Menu 1879-1929 Lata 20-40 XX wieku Lata 50–80 XX wieku |
Bilety komunikacji miejskiej w Szczecinie. * * * Decyzja wojewody szczecińskiego. System taryfowy i opłaty za przejazdy środkami miejskiej komunikacji masowej obowiązującej na terenie województwa szczecińskiego. Zarządzenie Ministra Administracji Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dn.21.12 1982 r. Zarządzenie nr 2/83 roku Wojewody Szczecińskiego z dn.07.01.1983 r. * * * System taryfowy obowiązywał od dnia 01.02.1983 r. Opłaty za jednorazowe przewozy osób i bagażu
Opłata za przewóz jednej sztuki płatnego bagażu była równa normalnej opłacie osobowej. Brak ulg. W komunikacji tramwajowej obowiązywała jednolita taryfa bezstrefowa z zastosowaniem biletów jednorazowych normalnych i ulgowych. * * * Opłaty za bilety miesięczne w granicach administracyjnych miast : Szczecina, Stargardu Szczecińskiego, Świnoujścia.
* * * Opłaty za bilety miesięczne na liniach podmiejskich i wiązanych (miejsko - podmiejskie).
Na liniach tramwajowych i liniach normalnych miejskich oraz podmiejskich autobusowych miały zastosowanie bilety miesięczne o niekontrolowanej ilości przejazdów. Były to bilety normalne, ulgowe /pracownicze/, szkolne i socjalne.
Na liniach pośpiesznych nie stosowano biletów okresowych.
Bilety miesięczne uprawniały do nieograniczonej ilości przejazdów na wyznaczonych na biletach trasach w dni powszednie, niedziele, święta i w nocy.
Bilety miesięczne normalne : - trasowane na 1, 2, 3 linie tramwajowe lub autobusowe normalne, - bilety sieciowe imienny lub na okaziciela ważne były na linie tramwajowe i autobusowe normalne.
Bilety miesięczne ulgowe : - bilety trasowane na 1, 2, 3 linie tramwajowe i autobusowe normalne, ważne były na przejazd między miejscem zamieszkania a miejscem pracy lub nauki osoby, na którą był wystawiony. / Zasada ta nie dotyczyła emerytów i rencistów odnośnie określenia miejsca pracy / - bilety sieciowe imienne ważne były na wszystkie linie tramwajowe i autobusowe normalne.
Do przejazdów na podstawie imiennych, miesięcznych biletów ulgowych o niekontrolowanej ilości przejazdów na liniach normalnych miejskich i podmiejskich są uprawnieni : * * * Materiały znajdujące się na stronie zostały zaczerpnięte z "Kroniki" WPKM Szczecin opracowanej przez p. Stefanię Wieland. * * * Torowiska tramwajowe – remonty. Jednym z pilnych problemów do rozwiązania w firmie od szeregu lat jest stan techniczny torowisk. Nadmiernie wyeksploatowane zagrażają bezpieczeństwu pasażerów jak i innym uczestnikom w ruchu. Ograniczone środki finansowe jak i moce przerobowe uniemożliwają wykonanie remontów jak i modernizacji torów tramwajowych. Do najbardziej zdewastowanych torowisk należą odcinki zanajdujące się w ul. Matejki, Malczewskiego, Parkowej, Lubeckiego i Ludowej wraz z pętłą tramwajową. Potem torowiska przy ul. Kolumba, Chmielewskiego i Smolańskiej. Dalej Wojska Polskiego – od ul. Curie - Skłodowskiej, Bogumiły do pl.Lenina ( pl.Sprzymierzonych ). Później ul.Piastów, Jagiellońska, Bohaterów W-wy, Mickiewicza oraz ul.Firlika
z pętlą przy stoczni. Ograniczono prędkość pojazdów na najbardziej zagrożonych odcinkach torów, co spowodowało dyskonfort przewozów pasażerskich. * * * Kłopoty w komunikacji autobusowej – "IKARUSY" poprawiają sytuację. Braki części zamiennych, ogumienia i akumulatorów do taboru autobusowego uniemożliwiają utrzymanie właściwej częstotliwości kursowania linii. Kłopoty z brakiem ogumienia dają o sobie znać od kilku lat. Brak jest szczególnie opon o wymiarach 1100 x 200. Z tego powodu w zajezdniach autobusowych średnio w ciągu dnia stoi 38 autobusów. Sytuacja stałaby się jeszcze gorsza gdyby nie dostawa autobusów marki "IKARUS" w roku 1981 – dostarczono 45 sztuk, 1982 – dostarczono 60 szt, a w 1983 roku – dostarczono 65 sztuk. 170 Ikarusów uratowało sytuację w komunikacji Szczecina. Przywrócono dawną częstotliwość kursowania linii 104 a na linii 67 przywrócono pierwotą trasę biegnącą od Stoczni Remontowej do ulicy Mieszka I, linię 60bis zlikwidowano a w jej miejsce utworzono nową linię "53", która biegła ( zresztą kilkakrotnie zmieniana ) od Stoczni Remontowej przez osiedle Zawadzkiego na Pomorzany do pętli na ulicy Dobrzyńskiej. Jej długość w jedną stronę wynosi 18,2 km. Ponadto przewidywane jest uruchomienie nowej linii autobusowej "71" z dniem 01.02.1984 roku na trasie Osiedle Słoneczne – Osiedle Arkońskie. * * * Zajezdnia Pogodno po liftingu. Przebudowę i modernizację zajezdni Pogodno rozpoczęto w sierpniu 1973 roku a zakończyła się w grudniu 1983 roku. Rozbudowa zajezdnii polegała na wybudowaniu nowej hali obsługi codziennej tramwajów wzdłuż północno – zachodniej ściany istniejącej hali remontowo – postojowej z dostosowaniem do potokowego systemu obsługi wagonów typu 102N i 105N. Istniejącą hale remontowo – postojową zmodernizowano i przebudowano z czołowej na potokową. Część hali przeznaczono na remonty wagonów tramwajowych. Dostosowano 5 kanałów do napraw nowoczesnego taboru tramwajowego. Wyposażono je w podnośniki hydrauliczne do pudeł wagonów i zapadnię do zestawów kołowych. Zwiększono również powierzchnię warsztatów naprawczych i pomocniczych. W pozostałej części hali remontowo – postojowej usunięto bramy, co dało więcej miejsca na postoje wagonów. W trakcie przebudowy i modernizacji zajezdni z powodu dostaw nowego taboru tramwajowego 105N, zaszła konieczność zmian projektowych nie uwzgłednionych pierwotnie, co zwiększyło nieznacznie koszty inwestycji. Całkowity koszt inwestycji wyniósł 100.106 tys. zł. Modernizacja i przebudowa zajezdni Pogodno stworzyła zaplecze techniczne dla 150 jednostek taborowych. * * * Działalność gospodarcza firmy. Pod koniec tego roku w firmie było : * * * |
Lata 90 XX wieku Wiek XXI Linki |
Copyright © Janusz Światowy, 2002 - 2008. |